همین الان یکی از سه آرزوی غول چراغ جادوم عوض شد. می‌دونی چرا غول چراغ جادو واقعی نیست؟ چون بالاخره یه طمع‌کار پیدا می‌شه بگه من آرزو می‌کنم که سه‌تا آرزوی دیگه داشته باشم. 😒 همچین دلت می‌خواد با زانو بزنی تو… پشت دستش. 😀 آدم طمع‌کار به اندازه نیازش راضی نیست، یه سطل حلیم تو دست‌شه یه‌دونه هم واسه همسایه مریض‌احوالش می‌خواد؛ با بودجه‌ی امسال یه ویلا خریده یه خونه هم واسه تحفه‌ ولخرجش تو لندن می‌خواد؛ یه شلوار نجیب داره ولی یه شلوار دیگه هم مخفیانه می‌خواد. 😉 البته طمع حالات یواش‌تر هم داره، مثلا وقتی یه‌دونه از این ساندویچای پنیر و گوجه و خیار با نان جیبی (پوآچا)ی ترکی رو بخوری قطعا طمع ورت می‌داره واسه یکی دیگه. قیافه‌شم یه‌جوریه انگار زبون‌درازی می‌کنه خیلی شیطون و خوردنی‌تر شده. 😛

کجاها طمع کردی؟ صادقانه کامنت کن. 😀

🙏 این ساندویچ خوشمزه رو برای اونایی که بچه مدرسه‌ای دارن بفرستین

اگه یادتون باشه ما نون‌های زیادی آموزش دادیم که توی دوره کرونا خیلی می‌تونه به‌درد خونواده‌ها بخوره. نون‌هایی که به سادگی و مثل آب خوردن تو خونه قابل تهیه هستن و پخت اون‌ها به حفظ قرنطینه و موندن تو خونه و در نتیجه سلامتی خودتون و خونواده‌تون کمک می‌کنه. مثلا آموزش ساده‌ی لواش و بربری یا نون‌هایی که خودشون یه‌پا غذا هستن مثل نون سیر و فوکاچیا.

امیدوارم از این آموزش لذت ببرین، ویدیوی تهیه‌ نان جیبی رو می‌تونین از پیج اینستاگرام مزه ببینین، لطفا پیج رو فالو و به دوستاتون معرفی کنین.

“اگه واقعا می‌خوای با کسی دوست بشی، به خونه‌ش برو و باهاش غذا بخور. کسی که غذاشو بهت بده، قلب‌شو بهت می‌ده.”

غذا چیه؟ لذت چشیدن؟ رفع گرسنگی؟ من فکر می‌کنم مفهوم غذا خیلی بیشتر از این‌هاست. وقتی بخشی از غذاتو به کودک فقیر می‌دی، غذا یعنی فداکاری؛ وقتی آخر روز، خسته به خونه‌ت برمی‌گردی و به همسرت تو درست کردن شام کمک می‌کنی، غذا یعنی عشق؛ و البته گاهی هم ظرف‌ها رو می‌شوری که در این‌صورت، غذا یعنی مسئولیت!

غذا اون چیزیه که ما رو به هم پیوند می‌ده، تو هم اگه دوست داری عضو یک گروه باشی که توش حالت خوب باشه، به بقیه عشق بورزی، خودت انسان بهتری بشی و از زندگی لذت ببری یه سر به استودیوی مزه‌اویو بزن. آدرس وب‌سایت و آیدی شبکه‌های اجتماعی همین نزدیکه، ما این‌جا منتظرت هستیم 🙂