تمام مدت مسیرو اشتباهی رفته بودیم، همیشه پامون که به بیابون و دشت و باغ و جنگل و… می‌رسه اولین بساط بعد از برافروختن آتش چاییه و بعدش سیب‌زمینی‌هایی که توی دل زغالا می‌افته. سیب‌زمینی آتیشی همیشه لذت خاصی داره، و صد البته که این راه اشتباه نیست اما…

اما همیشه راه‌های جدیدتر و بهتری هست که اگر یکم از جغد دانا یاد بگیریم و کمی سرمونو بچرخونیم حتما پیداش می‌کنیم. مثلا همین سیب زمینی که می‌اندازیم تو زغال و بعدش با لذت فراوون می‌خوریم. خب بیاید کمی تغییر ایجاد کنیم و تنوع بدیم مگه نه؟ نظرتون چیه که شکم سیب‌زمینی رو پر کنیم و بعد بندازیمشون تو مهلکه!

البته این سیب زمینی شکم پر که بچه‌ها زحمتشو کشیدن یک سروگردن از همه سیب‌زمینی‌هایی که توی عمرم چشیدم بالاتر بوده. اسمش سیب‌زمینیه ولی مرامش چلوکبابه. این یکی رو بدون شک حتما (حتما!) امتحان کنید که از دستتون در نره وگرنه حسرت بزرگی می‌شه توی کل رزومه خوردوخوراکتون.

طعمش عااااااااااااالیه! 😍

مرسی که همراه ما هستید. مرسی که ما رو دنبال می‌کنید. و بازم مرسی که کامنت می‌ذارید و نظراتونو به ما هم می‌گید. هدف ما آموزش آشپزی به روش ساده و سریعه، بدون دردسر و بدون پیچیدگی. آشپزی یک هنره، گهگاهی نکات طلایی هم داره که ما حتما ذکر می‌کنیم. و بعضا مسابقه هم برگزار می‌کنیم که جایزه هم داره.

غذاهای بین‌المللی و یا محلی آماده می‌کنیم. خلاصه که اگه غذا رو دوست دارید حتما با ما همراه باشید چون داریم با سرعتی باورنکردنی در این حوزه پیش می‌ریم و خیلی لذت‌بخشه دورهمی گاز بدیم. 😉