داشتم ساندویچ فلفل دلمه ای درست می‌کردم یهو فکر کردم که ایرانیا خدایی چشم و ابروی قشنگی دارن! از وقتی مردم ماسک میزنن چهره‌های جذاب بیشتر میبینم، قشنگ مشخصه ریشه‌ی همه‌ی مشکلات ما دماغامونه (خدایا منو ببخش چوب خیزرانم یکسره تو… دماغ مسئولین زحمت‌کش کشورمه).

خودستایی نشه، خود من از وقتی ماسک میزنم این‌قدر خوشگل شدم که آمار چشم‌زخم خوردنم راحت ۴-۳ برابر شده، یعنی تو خیابون یه گوشه‌اَبرو بالا بدم شب نشده تصادف می‌کنم. حالا قبل کرونا… کافی بود برگردم به یکی نگاه کنم، به همین برکت اتفاقی که برام نمی‌افتاد هیچ، تا قبل ناهار خدا یه چیزی هم کف دستم می‌ذاشت. خدایا یه عمر از دماغ خوردیم (ضربه‌های عاطفی رو می‌گم!) حالا باید از کرونا بخوریم (ضربه‌های اقتصادی رو)، کی بشه بدیم مسئولین بخورن… (برو انحراف بینی‌تو اصلاح کن 😀)

ویدیوی آموزشی تهیه ساندویچ فلفل دلمه ای رو از پیج مزه ببینین و قبلش حتما به ساندویچ شاورما هم سری بزنین.

“اگه واقعا می‌خوای با کسی دوست بشی، به خونه‌ش برو و باهاش غذا بخور. کسی که غذاشو بهت بده، قلب‌شو بهت می‌ده.”

غذا چیه؟ لذت چشیدن؟ رفع گرسنگی؟ من فکر می‌کنم مفهوم غذا خیلی بیشتر از این‌هاست. وقتی بخشی از غذاتو به کودک فقیر می‌دی، غذا یعنی فداکاری؛ وقتی آخر روز، خسته به خونه‌ت برمی‌گردی و به همسرت تو درست کردن شام کمک می‌کنی، غذا یعنی عشق؛ و البته گاهی هم ظرف‌ها رو می‌شوری که در این‌صورت، غذا یعنی مسئولیت!

غذا اون چیزیه که ما رو به هم پیوند می‌ده، تو هم اگه دوست داری عضو یک گروه باشی که توش حالت خوب باشه، به بقیه عشق بورزی، خودت انسان بهتری بشی و از زندگی لذت ببری یه سر به استودیوی مزه‌اویو بزن. آدرس وب‌سایت و آیدی شبکه‌های اجتماعی همین نزدیکه، ما این‌جا منتظرت هستیم 🙂