باعث خوشحالیه که غذایی به اسم سالاد ماکارونی وجود داره وگرنه سالاد الویه تنها می‌موند و خیلی تلاشی برای بهتر شدن نمی‌کرد. اصولا انحصارگرایی چیز جالبی نیست واسه همون خانواده‌های قدیمی همیشه بیشتر از یک بچه داشتن، این‌طوری محبت بین بچه‌ها تقسیم می‌شد و بچه‌ها هم از اون‌طرف تلاش می‌کردن محبت بیشتری جلب کنن، بنابراین دوست‌داشتنی‌تر بودن و کمتر احتمال داشت لوس از آب در بیان.

سالاد ماکارونی هم از اون بچه‌های دوست‌داشتنیه که برای جلب محبت تلاش خوبی می‌کنه. نظرت چیه؟ موفق شده؟

البته سالادهای دوست‌داشتنی زیادی داریم که از نظر ارزش غذایی واقعا چیزی کم ندارن، مثل تبوله که همین چند روز پیش پست شد و توش برنج داره که خودش غذای غالب ماست! همینطور سالاد کاردینال، اونم برنج داره. اگه هوس پروتئین بیشتری داری به سالاد سزار و سالاد چیکن گریل حتما سری بزن.

ویدیوی سالاد ماکارونی رو از پیج مزه هم می‌تونی ببینی. لطفا برای حمایت از ما نظرتو بنویس و مزه رو به دوستات معرفی کن. ممنونم از حمایت گرمت 🙂

“اگه واقعا می‌خوای با کسی دوست بشی، به خونه‌ش برو و باهاش غذا بخور. کسی که غذاشو بهت بده، قلب‌شو بهت می‌ده.”

غذا چیه؟ لذت چشیدن؟ رفع گرسنگی؟ من فکر می‌کنم مفهوم غذا خیلی بیشتر از این‌هاست. وقتی بخشی از غذاتو به کودک فقیر می‌دی، غذا یعنی فداکاری؛ وقتی آخر روز، خسته به خونه‌ت برمی‌گردی و به همسرت تو درست کردن شام کمک می‌کنی، غذا یعنی عشق؛ و البته گاهی هم ظرف‌ها رو می‌شوری که در این‌صورت، غذا یعنی مسئولیت!

غذا اون چیزیه که ما رو به هم پیوند می‌ده، پس اگه دوست داری عضو یک گروه باشی که توش حالت خوب باشه، به بقیه عشق بورزی، خودت انسان بهتری بشی و از زندگی لذت ببری یه سر به استودیوی مزه‌اویو بزن. آدرس وب‌سایت و آیدی شبکه‌های اجتماعی همین نزدیکه، من این‌جا منتظرت هستم 🙂