کیا لبنان رفتن؟ می‌گن بیروت (پایتخت لبنان) یکی از شهرهای زیبای خاورمیانه‌س، من که نرفتم و ندیدم ولی این سالاد تبوله شون واقعا خوبه. خیلی هم سالاد معروفیه، شهرتش جهانیه.

ولی شبیه سالاد شیرازی خودمون نیست؟ با خودم گفتم اگه این تونسته جهانی بشه چرا سالاد شیرازی نتونه؟ بعد به این نتیجه رسیدم اون‌طوری، سالاد شیرازی دیگه سالاد شیرازی نیست؛ منظورم اینه که طبیعت ناب خودشو ممکنه از دست بده، به‌علاوه، کی گفته که شهرت تنها ملاک برتریه؟ 😉

به‌قول شیرازیا، عامو ولش بکن حوصله داریا بیو اینجو بشینیم خوش باشیما. 😂 (عاشق‌شونم به‌خدا، شیرازیا نابن 💚. لهجه رو درست اومدم یا نه؟ یه شیرازی کمکم کنه! 😅)

این سالاد تبوله جزو سالادهای خوشگل‌مونه، هرچند از نظر من به سالاد یونانی نمی‌رسه. تو زمینه‌ی رنگ و زیبایی سالاد لبو هم خیلی دلبره، همین‌طور سالاد استونا با اون رنگ‌های شادابش. راستی اگه دنبال سالاد پرپیمون‌تری می‌گردین حتما به سالاد چیکن گریل، سزار و الویه هم سری بزنین؛ و البته در آخر سالاد اندونزی و کاردینال رو هم فراموش نکنین 🙂

ویدیوی سالاد تبوله رو از پیج مزه ببینین و حتما نظرتون رو برامون بنویسین. امیدوارم لذت ببرین 🙂

ارزش تبوله به چیه؟

“اگه واقعا می‌خوای با کسی دوست بشی، به خونه‌ش برو و باهاش غذا بخور. کسی که غذاشو بهت بده، قلب‌شو بهت می‌ده.”

غذا چیه؟ لذت چشیدن؟ رفع گرسنگی؟ من فکر می‌کنم مفهوم غذا خیلی بیشتر از این‌هاست. وقتی بخشی از غذاتو به کودک فقیر می‌دی، غذا یعنی فداکاری؛ وقتی آخر روز، خسته به خونه‌ت برمی‌گردی و به همسرت تو درست کردن شام کمک می‌کنی، غذا یعنی عشق؛ و البته گاهی هم ظرف‌ها رو می‌شوری که در این‌صورت، غذا یعنی مسئولیت!

غذا اون چیزیه که ما رو به هم پیوند می‌ده، تو هم اگه دوست داری عضو یک گروه باشی که توش حالت خوب باشه، به بقیه عشق بورزی، خودت انسان بهتری بشی و از زندگی لذت ببری یه سر به استودیوی مزه‌اویو بزن. آدرس وب‌سایت و آیدی شبکه‌های اجتماعی همین نزدیکه، من این‌جا منتظرت هستم 🙂